Yâ RÂBBİLALEMİN. Yâ RÂBBİLALEMİN, Yâ RÂBBİLALEMİN…
Allahumme salli alâ seyyidina Muhammedin-nebiyyil ümmiyyi ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim..
Yâ Hay Yâ Kayyum olan Allah’ım; Yâ Hu olan Allah’ım
Senden Efendimiz (sallallahû aleyhi ve sellem) adına geçmis peygamberlerimiz adına ehli beytin adına ve sahabe efendilerimizin yüzsuyu hürmetine; İbni Akil (r.a alanında bulunan ve Diyarbakır’da selam kapında bulunan sahabe efendimiz hanım efendinin ve sur dibinde bulunar sahabe ve Islam şehitlerinin senin rizana uygun olarak kabir ve isimlerinin yeryüzüne çıkmasını nasip et! Amin Amin! Amin!
Yâ RÂB. Yâ RÂB. Yâ RÂB…
Ve bu aziz millete bağirlarına basmayı nasip edip sahip çıkmayı nasip et!
Allahumme salli alâ seyyidina Muhammedin-nebiyyil ümmiyyi ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim…
Elhâmdülillâh! Elhâmdülillâh! Ethâmdülillâh! Amin! Amin! Amin!
Hz. Enes anlatıyor, ” Bir gün Allah Resulü (S.A.V)’nün huzurunda oturuyorduk. Yan tarafta bir adam namaz kılıyordu. Rükû, secde ve teşehhütten sonra (yani namazı bitirince) duaya başladı ve şöyle dedi “Allah’ım Bütün övgülerin Sana ait olduğunu, Senden başka ilah olmadığını, çok merhametli ve şefkatli olduğunu, gökleri ve yeri Senin yarattığını, celal ve kerem sahibi olduğunu bilerek Sana dua ediyorum. Ey Hayy u Kayyum olan Allah’ım sadece senden diliyorum” Bunu duyan Hz. Muhammed (S.A.V) “Biliyor musunuz bu şahıs ne ile dua etti ? dedi ve cevaben şunu ekledi. Allah’a yemin ederim kendisiyle dua edildiğinde kabul edilen, kendisiyle istendiğinde isteklerin verildiği Allah’ın en büyük ismi (ism-a a’zam) ile dua etti
Bir yanıt yazın